Economische Huurmoordenaars

Sinds kort ben ik begonnen in een nieuw boek geschreven door John Perkins. Het is een waargebeurd verhaal waarin de persoonlijke ervaringen en belevenissen van een economische huurmoordenaar worden beschreven. Een economische huurmoordenaar is geen fysieke moordenaar maar vervult de smerige taak om verschillende ‘ontwikkelings’ landen afhankelijk te maken van bijvoorbeeld het machtigste land ter wereld. Amerika!

Aan de hand van het onderstaande voorbeeld zal ik het e.e.a. verduidelijken:

Het voormalige Britisch Petroleum, inmiddels BP, maakte begin jaren 50 gebruik van Oliebronnen in Iran. Het is vanzelfsprekend dat inwoners van Iran niet blij waren met de exploitatie van de oliebronnen. Het is niet bepaald gunstig voor het millieu en van de economische groei zien ze ook weinig terug, alleen diegene die bovenaan de piramide staan worden er beter van. Kortom de rijke worden rijker, de arme worden armer.

Top Secret

In april 1951 werden de Iraanse oliebronnen genationaliseerd door de toenmalige premier Mohammed Mossadeq met als gevolg dat BP geen gebruik kon maken van de oliebronnen. BP gevestigd in Londen zocht steun bij zijn voormalig bondgenoot uit de tweede wereldoorlog, namelijk Amerika.

Amerika stuurde vervolgens een CIA agent undercover naar Iran om er voor te zorgen dat er rellen uitbraken onder het volk en door middel van afpersingen en dreigementen Mohammed Mossadeq genoodzaakt was om af te treden en generaal Fazlollah Zahedi zijn kans greep om zijn troon op te volgen.

Onder leiding van de nieuwe premier werden de oliebronnen vrijgegeven en kon BP weer verder gaan met hun werkzaamheden. Dat het hier om ontzettend veel geld ging moge duidelijk zijn.

Het is voor een land als Amerika ontzettend gevaarlijk om spionnen in te zetten, als de identiteit van de CIA agent bovenwater zou komen dan kunnen er relaties gelegd worden met de Amerikaanse overheid. Om dit te voorkomen worden er tegenwoordig mensen ingehuurd vanuit de particuliere sector, en ook betaald door deze sector en krijgen de term ‘economische huurmoordenaars’ mee. Op deze manier lopen ze geen risico’s en mocht de identiteit naar bovenkomen drijven dan heeft de Amerikaanse overheid zich volledig ingedekt.

Dit is een kleine samenvatting van het boek, het is maar de vraag of deze informatie betrouwbaar is natuurlijk maar toch zet het je aan het denken. Want wat als het inderdaad waar is?

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*